Welkom

‘Schrijver. Of journalist. Toch iets met krabbels, letters, woorden op papier. Papier is voor altijd. Zoals de liefde.’ Toen toch. Het waren de jaren van de Koude Oorlog, papier was voor altijd en Ben Schokkaert liep school in een vrolijk provinciestadje. Wawildegijlaterzijn? vroegen de Grote Mensen. Schrijver dus. Of journalist.

Een handvol digitale revoluties later is papier toch niet voor altijd. Maar Ben Schokkaert is wel schrijver. Of toch: een knutselaar met letters. Hij schreef in provocerende jongerenmagazines en progressieve stadskranten, hij werd hoofd- en eindredacteur, hij was ghostwriter van Beroemde Fotografen met een boek voor het Goede Doel, hij koestert de oogst die hij in een half mensenleven bij mekaar heeft geplukt: ïnterviews met Mooie Mensen & eerlijke reportages, boekbesprekingen & theaterrecensies, scherpe analyses & eigenzinnige opiniestukken, vingerjeukende columns & spitse tekstjes bij premiers in een wijnvat, moeilijke-woordendictees & jaarverslagen, campagnemappen & actiekranten, achtergrondbrochures & semisociologische onderzoeksrapporten, persberichten & webteksten, educatieve folders & reclameboodschappen, af en toe een gedicht & hier en daar een ‘toneeltje’, ‘mobiloscoopjes’ & andere curiosa waarvan hij de bestaansreden niet meer helder kan reconstrueren.

En nu is hij dus ook een echte schrijver. Of toch: een schrijver met een Echt Diploma van de Stad van Boon. Hij heeft geleerd om te schrappen, het dramatisch doel te definiëren en ‘to kill his darlings’. Een schrijver met een eigen boek. Een geschiedenisboek voorwaar. Of toch niet?  Want tegelijk en intussen is er zoveel meer: letters uit het verborgene, work in progress en werk in opdracht.